Gdy doniczka przecieka, czyli skąd czerpać siłę w trudnych chwilach
Na podstawie książki „Zielona dziewczynka. Czyli popołudnie, którego nie było"
📖 Książka do tego scenariusza
Ten scenariusz oparty jest na książce:
„Zielona dziewczynka. Czyli popołudnie, którego nie było" →Zapoznaj się z książką przed zajęciami, aby lepiej zrozumieć metaforę „popękanej doniczki".
Cele zajęć
- Uświadomienie, że odczuwanie złości i smutku w trudnych chwilach jest naturalne.
- Zrozumienie emocji dorosłych i zdjęcie z dziecka poczucia winy.
- Budowanie odporności psychicznej poprzez identyfikację własnych zasobów.
Potrzebne materiały
- Książka „Zielona dziewczynka"
- Szablony doniczek (wydrukowane na sztywnym papierze)
- Kolorowe karteczki w kształcie liści
- Kredki, flamastry
- Duży brystol z konturem drzewa
Przebieg zajęć
Wstęp i kontrakt (5 min)
Przywitanie i ustalenie zasad: słuchamy się nawzajem, to co mówimy zostaje w grupie.
Głośne czytanie ukierunkowane (10 min)
Wprowadzenie w historię Nutki. Odczytanie dwóch kluczowych fragmentów:
- O złości (s. 14): Nutka nie chce pomagać, czuje złość.
- O doniczce (s. 63): Mama jako popękana doniczka.
Rozmowa kierowana – praca z metaforą (10 min)
Zadawanie pytań otwartych:
- ?Dlaczego Nutka była zła? Czy miała do tego prawo?
- ?Co sprawia, że w dorosłych pojawiają się "pęknięcia"?
- ?Czy to wina kwiatka (dziecka), że doniczka przecieka?
Działanie twórcze (15 min)
Rysowanie/pisanie na szablonie doniczki tego, co zabiera energię i złości (trudności).
Pisanie na liściach tego, co daje siłę i oparcie (osoby, wspomnienia).
Przyklejanie liści na wspólny brystol - tworzenie Drzewa Wspomnień i Siły.
Zakończenie (5 min)
Podsumowanie siły wspólnego drzewa. Runda zamykająca: "Z jaką jedną myślą wychodzisz?".
Przewodnik dla rodziców
Drodzy Rodzice i Opiekunowie, podczas dzisiejszych zajęć rozmawialiśmy o emocjach w trudnych chwilach, opierając się na książce "Zielona dziewczynka".
Czego dowiedziały się dziś dzieci?
- Mają prawo do trudnych emocji – złość i frustracja są naturalne.
- Metafora "popękanej doniczki" – gorszy nastrój rodzica nie jest winą dziecka, to tylko uciekająca siła.
- Drzewo Siły – szukaliśmy zasobów, które dają oparcie.
Jak kontynuować rozmowę w domu?
- Używajcie metafory: "Moja doniczka dzisiaj trochę przecieka" – to zdejmuje z dziecka ciężar domysłów.
- Stwórzcie domowe Drzewo Wspomnień: Zapytajcie o "liście siły" z zajęć.
- Akceptujcie regres: Dziecko w stresie może zachowywać się "dziecinnie" – to naturalne.
Ściąga komunikacyjna
Zamiast mówić...
"Nie ma o co płakać, trzeba pomóc."
Spróbuj powiedzieć...
"Widzę, że jesteś zły. Rozumiem, to trudne."
Zamiast...
"Musisz być teraz duży i dzielny."
Spróbuj...
"Wiem, że dużo się dzieje, ale nadal masz prawo do zabawy."
O scenariuszu
Scenariusz przygotowany przez ekspertów biblioterapii. Przeznaczony do pracy grupowej w szkołach, bibliotekach i świetlicach terapeutycznych.